Destinacije :: Oblast Sarajevo ::

Nije lako ispričati priču o Sarajevu. Toliko prirodnih divota na malom prostoru, toliko različitih mirisa, ukusa i uticaja u jednom gradu. Nema tog turističkog vodiča koji opisuje Balkan, a koji u rubriku „obavezno posetiti“ među prvima ne stavlja grad Sarajevo i njegovu okolinu.

Sarajevo je glavni grad Bosne i Hercegovine, njen administrativni, privredni, kulturni, univerzitetski i sportski centar. Sa svih strana je okruženo, zaštićeno i zagrljeno planinama Bjelašnicom, Igmanom, Jahorinom, Treskavicom i Trebevićem, koje su, ugostile XIV Zimske olimpijske igre, održane 1984. godine. Tadašnji predsednik međunarodnog olimpijskog komiteta, pohvalio je Sarajlije kao najbolje organizatore ovog sportskog događaja, do tada.

No, netaknuta priroda, divljina i zimske čarolije koje svake godine omogućavaju sarajevske planine, sigurno su doprinele ovakvoj njegovoj izjavi.

Zimske olimpijske igre 1984. godine

Sarajevo i njegovi stanovnici su imali tu čast i privilegiju da od 08. do 19. februara 1984. godine budu domaćini XIV Olimpijskih igara, održanim u tadašnjoj Jugoslaviji. Igre su otpočele na stadionu Koševo, pred 50.000 gledalaca. U njima je učestvovalo 49 država, a ukupno se takmičilo 1272 sportista, što je tada predstavljalo rekordan broj. Inače, ovo su bile prve i za sada jedine Zimske olimpijske igre održane u jednoj komunističkoj državi.

Takmičenja su se odighravala na fantastičnim planinama koje okružuju Sarajevo, Bjelašnici, Jahorini, Igmanu i Trebeviću. Tadašnje jugoslovenske vlasti, a naročito Sarajlije uložile su velike napore kako bi takmičenja, prateće manifestacije, objekti i smeštajni kapaciteti zadovoljili svetske standarde, u čemu su, po svemu sudeći i uspeli, budući da je tadašnji predsednik međunarodnog olimpijskog komiteta, pohvalio Sarajlije kao najbolje organizatore ovog sportskog događaja, do tada.

Maskota Zimskih olimpijskih igara u Sarajevu bio je vuk Vučko, koga su čitaoci jugoslovenskih novina odabrali između 6 finalista.

Prema proceni stručnjaka, XIV ZOI u Sarajevu dnevno je putem televizijskih mreža u svetu gledalo više od 2 milijarde ljudi.

Planina Bjelašnica

Na udaljenosti od oko 25 km od centra grada, uzdiže se ova prelepa zimska kraljica, sa vrhom Opservatorija, na 2067 metara nadmorske visine. Njene zime su oštre, duge, traju od novembra do maja, a sneg se ponegde zadržava čak do avgusta meseca, po čemu je, uz činjenicu da se beli i od boje kamena kada snega nema i dobila ime. Na ovoj planini su se 1984. godine u okviru olimpijskih igara u raznim disciplinama takmičili muškarci.

Ski centar Bjelašnica

Kao što se da pretpostaviti, Bjelašnica je, uz ostale planine u okolini, veoma važan, moderan ski centar, sa značajnim smeštajnim kapacitetima, u koji rado dolaze sportisti i rekreativci širom sveta. Ovaj ski centar je naročito dobio na značaju kada su se za vreme Zimskih olimpijskih igara, 1984. godine, u alpskom skijanju takmičili muškarci.

Selo Lukomir (najizolovanije selo u BiH)

Priroda ove planine, kako zimi, tako i leti je nezaboravna i veličanstvena, vazduh lekovit i čist, a posetioci koji odluče da je posete će naročito uživati kao gosti nekih od starih sela, u kojima se još uvek zadržao tradicionalan način života, kao što su Selo Lukomir, najviše i najizolovanije selo u BiH, na 1500 metara nadmorske visine, jedinstveno po svojim kamenim kućama, koje su prekrivene šindrom od trešnjinog drveta.

Selo Umoljane na obroncima Bjelašnice

Preci meštana sela Umoljane nekada davno, po predanju, uspeli su da „umole“ Boga da ih spase od strašne nemani, aždaje koja je htela da ih pojede. Na stenama iznad sela moguće je razaznati njen oblik, a u samom selu se nalazi i jedna prastara džamija, specifičnog oblika, za koju se pretpostavlja da je jedna od najstarijih džamija na ovom podneblju.

Reka Rakitnica

Na ovoj planini izvire i reka Rakitnica o čijoj lepoti i čistoći je dovoljno reći da je celim svojim tokom pitka. Reka formira niz kanjona, brzaka, slapova, vodopada i mirnih bazena, pa ih, oni koji jednom posete njene obale, nikada ne zaboravljaju. U ovoj reci takođe živi jedna endemska vrsta ribe, takozvana mekousta pastrmka.

Planina Igman

Jugozapadno od Sarajeva, grleći Bjelašnicu i deo sarajevskog prigradskog naselja Ilidže, zaštitnički stoji planina Igman, čiji se najviši vrh nalazi na 1502 metara nadmorske visine. I ova planina izvanredne lepote ponudila je svoje gostoprimstvo učesnicima zimskih olimpijskih igara, te su se na njoj odvijala takmičenja u skijaškom trčanju i bialtonu, kao i u skijaškim skokovima, a danas je rado posećuju mnogi turisti i avanturisti i uživaju na njoj bilo u skijanju, šetnji ili planinarenju.

Vrelo Bosne

Igman je dom i mesto nekoliko jakih kraških izvora koji izviru na nadmorskoj visini od 492 metara, formirajući reku Bosnu, ponos i diku Sarajlija, koji se rado okupljaju, odmaraju i šetaju u podnožju ove planine, u naselju Ilidža, u kraju koji se zove Vrela Bosne. Bujna vegetacija, bogata flora, slikoviti pejzaži, zvukovi ptica i povetarac sa Igmana, čine Vrela Bosne jednim od mesta koja nikako ne treba zaobići prilikom posete ovim krajevima.

Velika aleja u naselju Ilidža

U naselju Ilidža postoji najduži drvored u Sarajevu, Velika aleja, zasađena stablima kestena i javorolisnog platana, park idealan za šetnju, trčanje ili vožnju bicikla. U samom Sarajevu postoji još dosta izletišta i mesta naročite lepote, kao što su Pionirska dolina, poznata i pod imenom dečja oaza, Veliki park, u centru grada, Vilsonovo šetalište kraj Miljacke, i mnogi drugi.

Planina Jahorina

Jahorina je centralna planina sarajevskog kraja, koja se graniči sa Bjelašnicom i završava u samom jugoistočnom Sarajevu. Njen najviši vrh, Ogorjelica, nalazi se na nadmorskoj visini od 1916 metara i izuzetno je popularna destinacija za ljubitelje skijanja i zimskog turizma i pojedinih ekstremnih sportova kao što je paraglajding.

Krasi je blaga planinska klima, raskošna priroda od koje zastaje dah, mnoge šumske i planinske staze, izvori, potoci i rečice bogate ribom, te izdašna fauna i flora. Od biljaka se ističu javorove šume, po kojima je Jahorina i dobila ime, dok je do promene v u h je došlo za vreme Turaka. Javorovim šumama je ovo najsevernije stanište.

Ski centar Jahorina i Olimpijske igre 1984.

Skijanje i srodni, zimski sportovi odavno su poznati na ovoj planini, a naročito su se razvili nakon što je ova lepotica bila jedna od planina – domaćica olimpijskim igrama održanim 1984. godine. Na Jahorini su se takmičile uglavnom ženske ekipe. U zavidnom skijaškom centru ove planine, posetiocima je na raspolaganju oko 20km uvek odlično pripremljenih i održavanih staza, kao i 2 šestoseda, 4 ski-lifta i 3 dvoseda koja svakog sata mogu da prevezu više od 10.000 skijaša.

Planina Treskavica

Treskavica je još jedna planinska diva, od svih najviša, sa vrhom koji dostiže čak 2088 metara nadmorske visine i koji nosi, ni manje ni više nego tri različita imena: Mala ćaba, Đokin toranj, ili Pakliješ. Oni hrabri i odvažni koji su se na njega popeli tvrde da je pogled spektakularan, te da se pruža čak do Crne Gore i Jadranskog mora.

Sama planina ime je dobila po čestim, mada slabim zemljotresima. Ova planina zanimljiva je i zbog kontrasta koje čine bujna vegetacija i krševiti, strmi predeli, gde posetioci uz malo sreće mogu naići na manja krda divokoza, rasuta po vrletima i pašnjacima u blizini jezera. Kaže se da na ovoj planini postoji po jedan izvor za svaki dan u godini, odnosno da ih ima čak 365.

Veliko, Bijelo, Crno, Platno i Malo jezero na Treskavici

Takođe, ova planina je bogata i predivnim, čistim i netaknutim glacijalnim jezerima, među kojima su najpoznatija Veliko, Bijelo, Crno, Platno i Malo jezero i predstavljaju vredne ekosisteme sa specifičnom florom i faunom. Najlepše među nijma, i ujedno jedino uspešno poribljeno je Veliko jezero.

Neretko se mogu sresti grupe ribolovaca i planinara koji na njegovim obalama kampuju i provode godišnje odmore daleko od gradske gužve, buke i stresa. Treskavica je takođe bila jedan od domaćina Olimpijskim igrama 1984. godine, a to je bila još jedna planina u okolini, Trebević.

Spomenik prirode vodopad Skakavac

Spomenik prirode vodopad Skakavac još jedno je omiljeno izletište Sarajlija i nezaobilazna turistička destinacija koja će kod svih posetioca izazvati divljenje i nevericu. Čitavo okruženje vodopada deo je prelepog ambijenta raskošnih prirodnih karakteristika, sa svih strana okruženog planinskim vrletima, sa šumama smreke, jele i bukve.

Stena koja okružuje vodopad Skakavac ima veoma zanimljivu vegetaciju, u kojoj su uglavnom zastupljene endemske i retke vrste. Sam vodopad, potpuno vertikalno pada sa visine od 98 metara, sliva se niz stenu uz zaglušujuće zvuke. Osim za šetnju i odmor u prirodi, staze na Skakavcu su poznate i ljubiteljima planinskog biciklizma.

Grad Sarajevo

Posle avantura i šetnji ili vožnje bicikla i planinarenja, nakon što su upoznali netaknute, okolne veličanstvene krajeve, došlo je vreme da se posetioci odmore i opuste, da utonu u užitke bez kraja i prestanka, sa naročitim šarmom dodira Orijenta koji je ostavio svoj dubok trag u ovom, jednom od najlepših gradova Balkana, Sarajevu.

Baščaršija – Trgovački centar Sarajeva i omiljeno šetalište

Mogu na primer popiti kavu sa ratlukom na Baščaršiji, što u prevodu znači glavna čaršija i predstavlja trgovački centar Sarajeva poreklom iz XV veka. Njen bazar je sagrađen po ugledu na arapske sukove i u spletu njenih uličica gde se prodaje najrazličitija roba, često tradicionalne izrade, posetioci se lako mogu izgubiti.

Svrzina kuća (XVIII vek)

Baščaršija je skoncentrisana oko trga, a tu su i mnoge suvenirnice, javne fontane i česme i zdanja građena u orijentalnom stilu. Najautentičniji primer među njima je Svrzina kuća, iz XVIII veka, jedan od najlepših očuvanih primera jedinstvene, tradicionalne bosanske kulture, koja ilustruje način života tokom otomanskog perioda u Sarajevu.

Sarajevski ćevapi i drugi specijaliteti

Osim kave, u Baščaršiji i okolini gosti se mogu počastiti i drugim tradicionalnim specijalitetima, kao što su čuveni sarajevski ćevapi, burek i pite, boza i sokovi od ruže i smreke, te salep i drugi.

No, nakon što su se okrepili i odmorili, ne bi valjalo da ovde stanu sa obilaskom ovog izuzetnog grada, budući da ima toliko toga da ponudi.

Naselje Butmir – Najpoznatije neolitsko praistorijsko nalazište

Naselje Butmir u Sarajevskom polju je najpoznatije neolitsko praistorijsko nalazište gde su pronađeni ostaci civilizacije koja je ovo područje naseljavala u periodu između 2400 i 2000 g. p.n.e. i koje svedoči o tome da su ovi krajevi neprekidno naseljeni već preko 4000 godina.

Careva džamija (1457. godina)

Careva džamija podignuta je 1457. godine i posvećena je sultanu Mehmetu II Fatihu, otkud joj i ime. Mahala Careve džamije, kasnije nazvana Careva mahala, formirana je oko same džamije i predstavljala je prvi sarajevski stambeni kvart. Današnja džamija izgrađena je 1566. godine, na zahtev samih Sarajlija, a finansirao ju je sultan Sulejman Veličanstveni. Minare džamije je osmerougano i jedno je od najlepših u Bosni i Hercegovini.

Gazi Husrev-begova džamija

Najznačajnijom islamskom građevinom u BIH, međutim, smatra se Gazi Husrev-begova džamija, podignuta 1531. godine kao zadužbina čuvenog bosanskog namesnika u Bosni, sandžak-bega koji je pored džamije sagradio i veliki broj drugih zadužbina, od kojih su samo neke Tališhan, bezistan, Kuršumlija medresa i druge. Zanimljivo je da je arhitekta ove džamije bio jedan od tadašnjih najpoznatijih majstora, Persijanac, Adžem Esir Ali, te ova građevina spada u jedno od navećih dostignuća osmanskog graditeljstva XVI veka.

Među izuzetne i specifične džamije iz ovog, kao i drugih perioda, od kojih svaka odiše svojim posebnim šarmom spadaju i Ali – pašina džamija, Magribija džamija, Džamija Ferhadija, Hadži Sinanova tekija, Jedilersko turbe i druge.

Crkva svetih arhanđela Mihaila i Gavrila (1539. godina)

U isto vreme su u Sarajevu nastale i neke od monumentalnih verskih, hrišćanskih građevina, kao što su Stara pravoslavna crkva s muzejem, sagrađena pre 1539. godine. Crkva je podignuta u srcu Baščaršije, na mestu poznatom pod imenom Stara varoš. Posvećena je svetim arhanđelima Mihailu i Gavrilu.

Nekoliko puta je, međutim gorela u starom Sarajevu, pa njen današnji izgled potiče iz XVIII veka. Postavka muzeja u crkvenom kompleksu obuhvata bogatu zbirku ikona, slika, knjiga i rukopisa, kujundžijskih radova, bogato ukrašenih odela za molitvu i drugih vrednih eksponata.

Saborna crkva (1874. godine)

Pred sam odlazak Osmanlija sa ovih prostora, takođe u srcu grada, 1874. godine sagrađena je još jedna, prostrana pravoslavna Saborna crkva, budući da mesta u Staroj pravoslavnoj crkvi za sve vernike nije bilo dovoljno.

Za njenu izgradnju novčani doprinos dao je i srpski knez Miloš Obrenović. Ikonostas s pozlaćenim okvirom radili su majstori iz Rusije i bio je dar ruske carske porodice Romanov. Najmlađa pravoslavna crkva u Sarajevu je Crkva preobraženja i sagrađena je 1940. godine.

Prvi tramvaj na struju u Evropi

Nakon odlaska Osmanlija, na Sarajevsku scenu stupa Austro-Ugarska monarhija, čiji su arhitektonski uticaji srednjoevropske kulture i arhitekture više nego prisutni u gradskim stambenim zgradama, vilama, palatama, na crkvama, manastririma i upravnim zgradama. Vladavinu Austrougara obeležilo je vreme industrializacije, razvoja, pojava električnih sijalica i prvog tramvaja na struju u Evropi.

Mlada Bosna i Gavrilo Princip

Pre nešto malo više od 100 godina, nadomak Rimskog mosta, 28.juna 1914. godine, srpski heroj i borac za slobodu od okupatora, Gavrilo Princip, izvršio je atentat na prestolonaslednika Franca Ferdinanda i njegovu suprugu Sofiju. Ovaj događaj poznat je pod imenom Sarajevski atentat i poslužio je kao izgovor za napad Austrougarske na Srbiju i početak I svetskog rata.

Gavrilo Princip je rođen u julu 1894. godine u okolini Grahova. U Sarajevu je pohađao Trgovačku školu, a potom i gimnaziju iz koje je izbačen pošto je otkriveno da je član jedne anti-austrijske organizacije.

Kada je objavljeno da će nadvojvoda Franc Ferdinand naslediti presto Austrougarske monarhije, i da će posetiti Sarajevo u junu 1914.godine, na Vidovdan, srpsko stanovništvo grada je to pojavljivanje doživljavalo kao provokativno, jer je Ferdinand bio dobro poznat svojim izrazito antisrpskim i antijužnoslovenskim izjavama i stavovima.

Bio je odgajivač ruža i strastveni lovac, a po mišljenju njegovog oca, cara Franje Josifa, ”sasvim nesposoban i bez ikakvih državničkih vrednosti”, što znači da nije bio ni izbliza toliko važan da bi se zbog njega svet našao u ratu. Austrougarske vlasti su iskoristile novonastalu situaciju da upute ultimatum Srbiji, objave joj rat, koji je ubrzo eskalirao u Prvi svetski rat.

Mlada Bosna, čiji je Princip bio član, bila je revolucionarna, omladinska organizacija, čiji su se članovi koji su bili i Srbi i muslimani, zalagali za oslobođenje od Austrougarske okupacije, te stvaranje kraljevine Jugoslavije.

Po prvobitnom planu atentata, izvršilaca je bilo šest. Od tih šest četiri nije uradilo ništa prilikom prvog prolaska carske kolone, a jedino je Nedeljko Čabrinović bombom promašio automobil u kome se nalazio Ferdinand, ali je lakše ranio pukovnika Eriha fon Mericija i grofa Boz-Valdeka. Prilikom povratka kolone Gavrilo Princip je uspešno izvršio atentat.

Princip se pred policijom i sudom držao herojski, a kao maloletnik osuđen je na 20 godina teške tamnice. Zbog nehumanih zatvorskih uslova (desna ruka mu je amputirana navodno iz zdravstvenih razloga) oboleo je od tuberkuloze i umro je u tamnici u gradu Terezin – tadašnja Austrougarska, a današnja Češka. Umro je tačno sedam meseci i tri dana pre nego što je mogao da vidi kako se njegov san ostvario, kako se 1. decembra 1918. godine stvorila zemlja za koju je i uzeo i žrtvovao život – Jugoslavija.

Na zidu ćelije u Terezinu Princip je napisao: ”Naše će sjene lutati po Beču, hodati po dvoru, plašiti gospodu”.

Grob Gavrila Principa se danas nalazi u kapeli vidovdanskih heroja u Sarajevu. Auto, pištolj iz kojeg je pucao i okrvavljena uniforma Franca Ferdinanda nalaze se u vojno-istorijskom  muzeju u Beču.

Smrt Gavrila Principa trebalo bi da podseti da je sloboda vrhovna i jedina nezamenljiva vrednost za sve ljude.

Muzej Mlade Bosne

Muzej ”Mlade Bosne” osnovan je za vreme SFRJ u Sarajevu, na baš mestu Sarajevskog atentata kao spomen na žrtve koje su za slobodu položili “Vidovdanski heroji”. Ispred muzeja se nalazila spomen ploča na kojoj se nalazio sledeći natpis: “Sa ovoga mjesta 28. juna 1914. godine Gavrilo Princip svojim pucnjem izrazi narodni protest protiv tiranije i vjekovnu težnju naših naroda za slobodom”.

Po dolasku nemačkih trupa u Sarajevo 1941. godine, okupatorske snage su skinule spomen ploču Gavrilu Principu o čemu postoji i dokumentarni filmski snimak. Ta ploča odneta je na dar Adolfu Hitleru. Takođe, spomen ploču ponovo su 1992. godine uklonile vlasti u Sarajevu, a tada su uništeni i Principovi otisci stopa na samom mestu atentata koje se nalazilo ispred muzeja.

Katedrala Srca Isusova (XIX vek)

U vreme Austrougara sagrađene su neki od najznačajnijih verskih objekata za pripadnike katoličke veroispovesti, kao što je Katedrala Srca Isusova, glavna župna crkva u Sarajevu, sagrađena krajem XIX veka. Napravljena je po nacrtima arhitekte Josipa Vancaša, u stilu rane gotike, od tesanog kamena. U neposrednoj blizini katedrale nalaze se Katolički bogoslovski fakultet i zgrada Nadbiskupije.

Strossmayerova ulica

Omiljeno mesto okupljanja, druženja i uživanja Sarajlija i njihovih gostiju, ispunjen brojnim letnjim baštama, kafićima i restoranima, krasi i trg na kome se nalazi papina statua i do koga vodi Strossmayerova ulica.

Druge značajne katoličke crkve u Sarajevu su Crkva Sv. Josipa, u naselju Marijin Dvor, izgrađena pred sam početak II svetskog rata u neoromaničkom stilu, franjevački manastir na Bistriku, crkva Sv. Ante Padovanskog iz 1894. i 1912 godine i Crkva Sv. Ćirila i Metodija.

Gradska kuća (Većnica)

Najreprezentativniji i najlepši objekat iz perioda vladavine Austrougara je Gradska kuća ili Većnica. Za njenu izgradnju vezano je nekoliko kontraverzi. Najpre ministar Kalaj nije odobrio prvi projekat arhitekte karla Pazika, pa je poveren arhitekti Aleksandru Viteku. Trebalo je da bude sagrađena po ugledu na džamiju Kemala II, a da bi to postigao ovaj arhitekta je čak dva puta posećivao Kairo.

Međutim, legenda kaže da je rad na ovom projektu odveo u ludilo i da je zbog njega izvršio samoubistvo. Projekat je dovršio arhitekta Ciril Ivekovic, a Gradska kuća je u pseudo mavarskom stilu građena između 1892. do 1894. godine, dok je zvanično počela sa radom 1896. godine. Danas ona predstavlja jedan od simbola ovog grada.

Sarajevska Hagada

Sarajevo je tokom XVI veka postalo dom i mnogim proteranim i prognanim jevrejima iz Španije, takozvanim Sefardskim jevrejima, kojima je omogućeno da u samom njegovom srcu grade svoje bogomolje. Sa sobom su doneli slavnu Hagadu, danas poznatu kao Sarajevsku Hagadu, bogato iluminiranu molitvenu knjigu za kućnu upotrebu, neprocenjive materijalne i duhovne vrednosti.

Sinagoge Stari hram i Novi hram

U Sijavuš-pašinoj mahali, na širem prostoru Baščaršije, izgrađene su dve sinagoge, poznate kao Stari hram i Novi hram. Današnji bosanski kulturni centar, ranije je, tačnije od 1930. godine služio kao Templ, najveći jevrejski hram u Sarajevu.

Rimski most na Miljacki (1798. godina)

Nekada je postojalo sedam mostova koji su širom Sarajeva premošćavali reku Miljacku. Danas ih je ostalo samo tri. Među njima je možda najpoznatiji Latinski odnosno Rimski most, ili Rimska ćuprija, koji je dobio ime po dubrovačkoj trgovačkoj koloniji.

Ovaj most sagrađen je 1798. godine, kao zadužbina sarajevskog trgovca Hadzi-Abdulaha Zige. Pretpostavlja se da su ga nosila četiri jaka kamena stuba koja su sačinjavala pet lukova, kao i da je za vreme regulacije Miljackinog toka, u XIX veku jedan luk zazidan.

Šeher-ćehajina ćuprija i Kozija ćuprija

Druga dva vredna i važna mosta u Sarajevu su Šeher-ćehajina ćuprija, iz XV veka i arhitektonski najinteresantniji most na Miljacki, Kozija ćuprija iz XVI veka, za koji se veruje da je zadužbina Mehmed-paše Sokolovića.

Marijin dvor

Iako često može da bude i tragična, ljubav ponekad ume zablista u punom sjaju i manifestuje se u vidu neke prelepe građevine, pa čak i celog kvarta. Upravo je iz ljubavi austrijskog građevinca, entuzijaste i preduzetnika Augusta Brauna prema svojoj vernoj supruzi Mariji “izrasla” prelepa dvospratna palata Marijin dvor, koju je projektovao čuveni češki arhitekta Karlo Paržik.

Palata je 1885. godine.bila započeta daleko od centra grada, toliko daleko da su meštani sumnjali u zdravoumlje njenog naručioca. Međutim, ispostavilo se da je August vizionar, budući da danas čitav kvart, sa brojnim značajnim institucijama i znamenitim zdanjima po Marijinom dvoru nosi ime.

Unutar samog dvora koji se sastoji iz dva dela nalazi se prelep vrt, park u koji se Sarajlije rado sklanjaju od gradske vreve, a u poslednje vreme tu su se “nastanila” i dva savremena tržna centra, pa ovaj kvart polako postaje novi centar grada.

Vječna vatra

Vječna vatra je spomenik, kako vojnim, tako i civilnim žrtvama II svetskog rata.Nalazi se u samom centru grada i predstavljen je 1946. godine, na prvu godišnjicu oslobođenja Sarajeva od nemačke okupacije. Na zatvorenoj terasi, koja se danas koristi kao pozornica za govore, kulturne događaje i razne spektakle ispisan je i tekst u tri boje, koji je predstavljao asocijaciju na zastavu zajedničke države, Jugoslavije, a ispred niše se nalazi mesto sa gorionikom i plamenom koji se nikada ne gasi. Ovaj plamen je osmišljen i kao počast palim borcima, no, ujedno je simbolizovao i grb tadašnje Jugoslavije.

Morića Han

Morića Han je jedini sačuvani veliki han, karavan seraj odnosno konačište, u Bosni i Hercegovini. Zadužbina je Gazi Husrefbega i izgrađen je krajem XVI i početkom XVII veka. U to vreme imao je 300 ležaja. Morića Han je dugo godina bio centar društvenog i političkog života sarajevskih trgovaca, zanatlija i učenih ljudi. Godine 1957. izgoreo je u požaru, ali je obnovljen 70-ih godina XX veka.

Danas je to preuređen ugostiteljski objekat sa bogatom ponudom. Lepo popločano dvorište okruženo je nekadašnjim konjušnicama, prodavnicama, a sobe na spratu drže veliki drveni stubovi.

Sarajevo je mesto gde se susreću Istok i Zapad

Sarajevo je mesto gde se susreću Istok i Zapad, mesto čijim vam ulicama lutanje nikada neće dosaditi, mesto gde ćete se gotovo sigurno ugojiti, nemogavši da odolite njegovim brojnim specijalitetima, ali koje vam za uzvrat, zahvaljujući svojoj bogatoj sportskoj i rekreativnoj ponudi može pomoći da se vratite u formu.

 

Manifestacije koje se održavaju u Sarajevu

Dobar povod za dolazak u ovaj nesvakidašnji grad može biti jedan od festivala koji se u njemu tokom godine organizuju. Tu su Sarajevo International Guitar Festival, u aprilu, Sarajevska zima, tokom februara i marta, Teatar fest, koji se najčešće održava tokom meseca maja, Dečiji fest u junu, Baščaršijske noći tokom jula, međunarodni festival folklora, filma, džeza i drugi.

Lokacija na mapi

 

Smeštaji - Sarajevo
Rent-A-Car - SarajevoIzleti/Ekskurzije - Sarajevo



Drugi gradovi Oblast Sarajevo